Οδυνηρό τέλος στην τραπεζική φούσκα κι όμως οι τραπεζίτες αισιοδοξούν.. Γιατί;

Με ένα ποσό χαμηλότερο των 9,7 δισ. ευρώ (μιλάμε πλέον για μονοψήφιο αριθμό δισεκατομμυρίων…) τιμολογούσε χθες το Χρηματιστήριο την αξία των τεσσάρων μεγαλύτερων ελληνικών τραπεζών. Με τέτοιους θλιβερούς αριθμούς, που παραπέμπουν σε εποχές πριν την υποτίμηση της δραχμής για την ένταξη στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Ισοτιμιών το 1998, γράφεται το οδυνηρό τέλος της ελληνικής τραπεζικής «φούσκας» και στο μυαλό όλων των παραγόντων της τραπεζικής αγοράς έρχονται τρεις… κακές λέξεις: Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.
Σε αυτό το κλίμα, οι δηλώσεις του Απ. Ταμβακάκη χθες από τα Ιωάννινα μπορεί να κατέληξαν σε ένα αισιόδοξο μήνυμα («είμαι βέβαιος ότι θα τα καταφέρουμε»), δύσκολα όμως κρυβόταν η δραματική τους διάσταση:
n «Η αναδιάρθρωση του χρέους (haircut) δεν αποτελεί εναλλακτική, διότι συνεπάγεται την καταστροφή της χώρας, την επιστροφή της δεκαετίες πίσω».
n «Οι συγχωνεύσεις είναι μονόδρομος για την ανασύνταξη του πιστωτικού συστήματος. Η χώρα χρειάζεται ισχυρές τράπεζες που θα παραμείνουν ελληνικές», είπε μεταξύ άλλων ο κ. Ταμβακάκης.
Παρά την αισιοδοξία των τραπεζιτών, ότι η κρίση μπορεί να ξεπερασθεί, η αγορά φαίνεται ότι θεωρεί το σενάριο της αποτυχίας του σταθεροποιητικού προγράμματος που θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε πρόωρη αναδιάρθρωση του χρέους αρκετά πιθανό.
Ακόμη, όμως, και αν επαληθευθεί το λιγότερο «μαύρο» σενάριο για τη χώρα, δύσκολα φαίνεται ότι θα αποφευχθεί η «προγραμματισμένη» από τους Γερμανούς αναδιάρθρωση του χρέους το 2013, ως απαράβατος όρος για τη χορήγηση ενός ακόμη διεθνούς δανείου, που θα αποτρέψει μια ανεξέλεγκτη χρεοκοπία της Ελλάδας. Δεν υπάρχει ούτε ένας Έλληνας αναλυτής που να πρειμένει ότι το 2012 η Ελλάδα θα επανέλθει στις αγορές, το 2013 θα βγει απο το μνημόνιο χωρίς νέο δάνειο για να ζήσει η χώρα καλά με τους πιστωτές της ακόμη καλλίτερα..