ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΤΡΙΑΝΤΗ Λες και είναι στίχος από τα σπλάχνα της ποίησης που διακονεί η Τζένη Μαστοράκη, αυτό που είπε για τους μετανάστες στο «Βήμα»: «Τους ξένους τους φοβάμαι όταν ψάχνουν στα σκουπίδια μας.
Τους φοβάμαι γιατί δεν μπορούν να ξέρουν πόσο με πονάει αυτό που βλέπω» ...Μίτος για να βγούμε από τον λαβύρινθο αυτός ο φόβος. Κι αυτός ο πόνος. Πάει να πει: αγάπη και αλληλεγγύη για τους μετανάστες είναι να μην τους βλέπεις εγκλωβισμένους, άνεργους, απελπισμένους και πεινασμένους στα γκέτο της Ελλάδος, στοιβαγμένους σε άξενες γειτονιές χωρίς δυνατότητες καρπού παρά μόνο σήψεως, σε συνθήκες ερημιάς κι εγκατάλειψης... Και πώς να γίνει αλλιώς; Η Ελλάδα, από πέρασμα για άλλους τόπους, κατάντησε δεσμωτήριο και
φυλακή. Κι όσο περνούσε ο καιρός, και η συμπεριφορά της επιβεβαίωνε την αδυναμία της να χειριστεί με στοιχειώδη ευθύνη και αποτελεσματικότητα το φλέγον ζήτημα, τόσο μεγάλωναν οι στρατιές των εγκλωβισμένων. Η Ενωση έκανε πως δεν έβλεπε, οι ελληνικές κυβερνήσεις πνίγονταν στη φλυαρία και την αμηχανία τους, ο βάλτος κατάπινε τους ξένους -άθυρμα στα χέρια ατσίδων και εκμεταλλευτών- και το πρόσκαιρον έπηξε σαν το τσιμέντο. Εξελίχθηκε σε εφιαλτική μονιμότητα... Την πρώτη επέλαση των απελπισμένων η ελληνική κοινωνία την άντεξε. Στην αρχή ξαφνιάστηκε. Φοβήθηκε. Δεν είχε κουλτούρα συνύπαρξης στο έδαφός της με ξένους. Ο φόβος και το άγνωστο ενεργοποίησαν αντανακλαστικά τα οποία γρήγορα μεταβλήθηκαν σε κοφτερά μαχαίρια. Δυσανεξία και κυνηγητά. Εχθρότητα και εγκλήματα. Για ένα καρπούζι, για δυο τσιγάρα, για ένα κομμάτι κλεμμένο ξεροκόμματο... Επειτα ήρθε η στυγνή εκμετάλλευση. Και ξαφνικά η κοινωνία συμβιβάστηκε με την ιδέα των ξένων. Τους είχε στη δούλεψή της για λίγες δεκάρες. Αλλά κατάλαβε ταυτόχρονα ότι δεν έχει να κάνει με εξωγήινους που την απειλούν. Και «λύθηκε» κάπως, υπερνικώντας τον αρχικό, μοχθηρό εαυτό της. Ωσπου τα κύματα των μεταναστών έγιναν ωκεάνια και πλημμύρισε ο τόπος από εκλωβισμένους που με τη σειρά τους άρχισαν να εκτοπίζουν τους παλιούς -Ελληνες και μετανάστες πρώτης γενιάς- από τις γειτονιές τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου