Ευκαιρίας δοθείσης ας επιχειρήσουμε μια περιγραφή της εικόνας που παρουσιάζει ο κλάδος των δημοσιογράφων καθώς εισέρχεται στην πιο κρίσιμη μάχη για την επιβίωσή του. Και δεν είναι καθόλου τυχαίο πως δημοσιογράφοι εκδότες καναλάρχες, ραδιοφωνάρχες η διαφημιστική αγορά και όσοι τέλος πάντων εμπλέκονται στα ΜΜΕ ασχολούνται εκτεταμένα και ενδελεχώς με τις εκλογές αυτές.
Σενάρια επί σεναρίων προβάλλονται για τους πιθανούς νέους συνδυασμούς πέραν εκείνων που παραδοσιακά κατέρχονται στον χώρο διεκδικώντας την ψήφο των δημοσιογράφων. Ένα από αυτά είναι η πρόθεση αποχώρησης από
τον Πάνο Σόμπολο για να διερωτάται κανείς αν ειλικρινά πιστεύει ότι επί προεδρίας του διοικήθηκε ο κλάδος και δεύτερον η πιθανή κάθοδος του Αλαφουζικού alter ego στο επί της οδου Ακαδημίας ιστορικό οικοδόμημα.
Του Αλαφουζικού κατοικίδιου εννοώ του Πάσχου Μανδραβέλη.. Κάτι που ευτυχώς από την πρώτη κι όλας στιγμή προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και αποσύρεται έτσι πριν καν κατατεθεί για να συζητηθεί. Προϊόντος του χρόνου κατά συνέπεια η συζήτηση περιορίζεται στα ήδη δοκιμασμένα στελέχη πολλά από αυτά όμως κυρίως της ανανεωτικής αριστεράς απορρίπτονται μετά βδελυγμίας καθώς το πρόσφατο συνδικαλιστικό τους μητρώο δεν είναι λευκό επειδή έχουν κατηγορηθεί και για συμμαχίες με τους δυνάστες του χώρου. Τους εργολάβους.
Με δεδομένη την εναντίον του συνόλου των δημοσιογράφων άδικη λαϊκή οργή, οι ενδοπαραταξιακές ζυμώσεις αλλά και οι μεταπηδήσεις από έναν χώρο στον άλλο αποκλειστικά σε επίπεδο συνδικαλιστικών ηγεσιών μάλλον θα είναι πολλές για μένει πάντα ανοιχτό το ζήτημα που αφορά το αν η ουρά τους θα σέρνει και ψήφους.. Η κατάσταση πάντως σύντομα θα ξεκαθαρίσει γιατί ο συγκεκριμένος χώρος είναι του άμεσου καθεστωτικού ενδιαφέροντος και δεν θα επιτρέψουν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο να αλωθεί από δυνάμεις που δεν ελέγχονται. Ή τουλάχιστον θα προσπαθήσουν..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου