Για την έκπτωση αυτή της δημοκρατίας σε τυραννίδα χάριν της ολιγαρχίας οι πολιτικές ευθύνες των κυρίων Μητσοτάκη, Σημίτη, Καραμανλή και Γιώργου Παπανδρέου είναι εκ των πραγμάτων τεκμαρτές, ντε φάκτο υφιστάμενες και οφθαλμοφανείς στα πάντα γύρω μας.
Και οι τέσσερις αυτοί πρωθυπουργοί ,
κυβέρνησαν ακριβώς (όχι σχεδόν, αλλά ακριβώς) με τον ίδιο τρόπο και η χώρα πήγε και πάει απ' το κακό στο χειρότερο. Τα σύνορά της αμφισβητούνται , η κυριαρχία της ελέγχεται και η ίδια δεν μπορεί να πάει στις πανελλήνιες ούτε καν τα δυσλεκτικά παιδιά της μαζί με τα υπόλοιπα.
Αδυναμία για το κράτος, ανέχεια για τον λαό, ανημποριά για το έθνος, απελπισία για το μέλλον - μόνον οι φοροφυγάδες, οι μιζαδόροι και οι λεχρίτες ευημερούν.
Για αυτούς και μόνον χάριν αυτών δουλεύει το ξεχαρβαλωμένο (απ' τους ίδιους) κράτος, για αυτούς τα ξεχαρβαλωμένα κόμματα του δικομματισμού, για αυτούς δουλεύει η διαπλοκή και αυτοί οι ίδιοι επωφελούνται απ' τη διαφθορά.
Για αυτούς δούλεψαν
και οι τέσσερις προειρημένοι πρωθυπουργοί.
Αλλά, αν αυτών των τεσσάρων, Μητσοτάκη, Σημίτη, Καραμανλή και Παπανδρέου, οι πολιτικές ευθύνες έχουν καλύψει έως τώρα τις ποινικές ευθύνες εκείνων που λεηλάτησαν και λεηλατούν τη χώρα, εκείνων που τροφοδότησαν το χρέος και δημιούργησαν τον υπερδανεισμό - τότε η διαφορά
προστάτη (Πρωθυπουργού) και άρπαγα (φίλου του ή κολλητού) σε τι ακριβώς συνίσταται;
Οταν με τις πολιτικές τους ευθύνες οι Πρωθυπουργοί προστατεύουν και υπηρετούν όσους έχουν ποινικές ευθύνες για την καταλήστευση της χώρας, πού βρίσκεται η διαφορά ανάμεσα στο νόμιμο και το ηθικό;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου