ΜΠΑΡΤΣΑ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΜΠΑΡΤΣΑ (ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΑ-ΠΟΛΙΤΙΚΑ-ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ)

 Η δημοφιλέστερη ομάδα του πλανήτη (ή μήπως με το ποδόσφαιρο που παίζει και εκτός αυτού;) παίρνει τα πάντα.. Ποδοσφαιρική πανδαισία στη Τυφλίδα

Τούτη τη φορά πήρε το Σούπερ Καπ (5-4 τη Σεβίλλη) και αφού κινδύνευσε να γυρίσει με άδεια χέρια παρ' ότι προηγείτο  με 4-1..

 Μπαρτσελόνα και Σεβίλλη χάρισαν, από την Τιφλίδα, ένα ποδοσφαιρικό υπερθέαμα που σπάνια μπορεί να δει κανείς έξω από τον εικονικό κόσμο των video games. Και η αλήθεια είναι πως οι σημερινοί δύο μονομάχοι- πλήρως εναρμονισμένοι με το γεγονός πως το ματς διεξαγόταν πολύ νωρίς στη χρονιά- έδειξαν από πολύ νωρίς τις προθέσεις τους. 
 
Η Σεβίλλη μόλις στο 3΄ άνοιξε το σκορ με αριστοτεχνική απευθείας εκτέλεση φάουλ του Μπανέγκα που άφησε ανθρώπινο άγαλμα τον Τερ Στέγκεν για το 1-0. Πριν, όμως, κοπάσουν εντελώς οι πανηγυρισμοί, ο Μέσι φρόντισε να βρει το νόμισμα που άφησε πίσω του ο Μπανέγκα και ν' απαντήσει ακριβώς με αυτό το ίδιο: εκπληκτική εκτέλεση φάουλ λίγο έξω από την περιοχή από τον Αργεντινό στο 7΄ και 1-1. Μάλιστα, επειδή, προφανώς, η μητέρα της μάθησης είναι η επανάληψη, ο, αγωνιστικά εξωγήινος, γήινος Μέσι έβαλε ένα ακόμα εντυπωσιακότερο φάουλ στο 16΄ για να δώσει προβάδισμα στους «Μπλαουγκράνα» με 2-1.  Αυτή ήταν η πρώτη φορά μετά το 2007 (και τον Ροναλντίνιο στο ματς κόντρα στην Μπέτις) που ένας παίκτης της Μπαρτσελόνα πετυχαίνει 2 γκολ με εκτέλεση φάουλ στο ίδιο ματς. 
 

Από κείνο το σημείο και μετά, η ομάδα του Λουίς Ενρίκε ανέβασε κατακόρυφα την απόδοσή της και στο 29ο λεπτό ο Σουάρες μετά από πάσα του Ματιέ «έγραψε» το 3-1, για να υποδειχθεί (μάλλον λανθασμένα) σε θέση οφσάιντ και το «3» να ξαναδώσει τη θέση του στο «2». 
Το σκορ, όμως, δεν έμελλε να μείνει για πολλή ώρα σ' αυτά τα επίπεδα. Η διαστημική, μεταξύ 10΄ και 45΄, «Μπάρτσα» έκρυψε τεχνηέντως την μπάλα στο 44΄, ο Σουάρες νικήθηκε, μεν, από τον Μπέτο στο τετ-α-τετ, όμως στην εξέλιξη της φάσης πήρε το... ριμπάουντ, γύρισε στον επερχόμενο Ραφίνια που δε δυσκολεύτηκε να κάνει το 3-1, που ήταν και το σκορ του ημιχρόνου. 
 

Στο δεύτερο 45λεπτο, η περσινή πρωταθλήτρια Ισπανίας μπήκε με το πόδι κολλημένο στο γκάζι και στο 52΄, μετά από ένα πρόωρο χριστουγεννιάτικο δώρο του Τρεμουλινάς στον Μπουσκέτς, η μπάλα κατέληξε στον Σουάρες και ο Ουρουγουανός αυτή τη φορά δε λάθεψε για το 4-1. 
Κάπου εκεί, οι ανά τον κόσμο ειδήμονες και αδαείς έψαχναν να βρουν πως ακριβώς γράφεται το «τετέλεσται» στη γλώσσα τους και περίμεναν στωικά να περάσει η ώρα μέχρι την απονομή του τροπαίου στα χέρια του Ινιέστα. 
 

Ωστόσο, υπήρχαν και οι «αντιφρονούντες»: οι παίκτες της Σεβίλλης. Το συγκρότημα του Ουνάι Έμερι μείωσε αρχικά σε 4-2 με τον Ρέγιες στο 57΄ να στέλνει από κοντά την μπάλα στα δίχτυα, ενώ αφού έφερε πίσω την καρδιά του από την Κούλουρη που είχε πάει στο δοκάρι του Ραφίνια στο 63΄ (κεφαλιά μετά από κόρνερ), έκανε το 4-3 με τον Γκαμεϊρό από το σημείο του πέναλτι (ορθή υπόδειξη στο αχρείαστο τράβηγμα του Ματιέ στον Βιτόλο). 
Η ολική ψυχρολουσία της Μπαρτσελόνα ολοκληρώθηκε στο 81΄, όταν οι ποδοσφαιρικά αφιονισμένοι «Ανδαλουσιανοί» βγήκαν στην αντεπίθεση, ο Ιμόμπιλε γύρισε την μπάλα στον Κονοπλιάνκα κι αυτός σε άδεια, σχεδόν, εστία έκανε το 4-4 για να στείλει το ματς στην παράταση και τους απανταχού ποδοσφαιρόφιλους στα ουράνια. 
 

Στο έξτρα 30λεπτο ο ρυθμός έκανε την αναμενόμενη, για Αύγουστο, ελεύθερη πτώση και όλα έδειχναν πως οι 22 ποδοσφαιριστές περίμεναν τη λυτρωτική διαδικασία των πέναλτι, όμως στο 115΄ ο Πέδρο, που βρίσκεται με το ένα πόδι εκτός Βαρκελώνης (οδεύει προς Γιουνάιτεντ), χρησιμοποίησε το... άλλο μετά το σουτ του Μέσι και έστειλε την μπάλα στα δίχτυα για το τελικό 5-4, χαρίζοντας το 5ο τρόπαιο Super Cup στην Μπαρτσελόνα (ισοφάρισε σε κατακτήσεις την Μίλαν).
 

Όλα τα ωραία, ως γνωστόν, έχουν ένα τέλος και αυτό το υπέροχο παιχνίδι έληξε μοιραία στο 122΄. Η Μπαρτσελόνα ξεκίνησε τη φετινή σεζόν από κει που σταμάτησε πέρυσι- μ' έναν τίτλο, δηλαδή-, ενώ η Σεβίλλη έμεινε με την ηθική ικανοποίηση της φοβερής εμφάνισης και της επιστροφής στο ματς, αλλά και τη μεταλλική γεύση της ήττας στο στόμα. 

Ο Πέδρο, στο τελευταίο του παιχνίδι με τους πρωταθλητές Ευρώπης, απέδειξε εμπράκτως πως η (ποδοσφαιρική) ζωή κάνει κύκλους, καθώς πίσω στο 2009 είχε πετύχει ακριβώς στο ίδιο λεπτό, το 115', το πρώτο του ευρωπαϊκό γκολ με τους «Μπλαουγκράνα» και πάλι στον τελικό του Super Cup, για να δώσει το τρόπαιο ξανά στην ομάδα του.

Πως να είναι, άραγε, το «στο επανιδείν» στα Καταλανικά;